Vrijwilligerswerk daar kies je voor. Je doet iets in het algemeen belang maar het is ook eigenbelang. Het is belangrijk dat je er ook zelf plezier aan beleeft. Zo sta ik er in.

Voor het Filmhuis ben ik gevraagd en ik heb met enige aarzeling ja gezegd. Naar films kijken is iets anders dan het mede te gaan organiseren. Het begon voor mij eind jaren 80, ik werkte nog, het Filmhuis had al naam gemaakt en vertoonde films die niet vaak vertoond werden in de bestaande bioscopen. De opzet was om een podium te zijn voor nog onbekend talent en om bestaande films die niet commercieel aantrekkelijk waren maar in onze ogen juist een kant benaderden die wel aandacht verdienden, via kleine filmhuizen te laten zien.

Dat we nog steeds bestaan dat is niet zonder slag of stoot geweest. In 1976 is het Filmhuis gestart maar in de jaren 90 zijn we noodgedwongen een aantal jaren teruggegaan van 1 keer vertonen per week naar 1 keer per twee weken. Waarom die pieken en dalen ontstaan dat is moeilijk aan te geven. Maar gek genoeg ging het na de eeuwwisseling weer stukken beter. En gelukkig hebben de beheerders van het Diekhuus ons altijd gesteund als het om financiering ging of als er andere apparatuur aangeschaft moest worden of als er problemen waren bij het toestemming krijgen om een film te vertonen. We zijn in de loop der jaren overgegaan, noodgedwongen, van 16 mm naar 35 mm en vervolgens dvd. Nu is het allemaal digitaal geworden.

Inmiddels vertonen we naast de donderdag 1 keer per maand op woensdag wat meer een Feelgoodfilm en op één zondagmiddag per maand een Muziekfilm. Verder vertonen we in samenwerking met de Bibliotheek een paar keer per jaar een boekverfilming. En ook vertonen we op Hemelvaartsdag in samenwerking met de Kunstkijk een film met de bedoeling kunst onder de aandacht te brengen. Ook proberen we in vakantieperiodes een kinderfilm te vertonen. Kortom, films die er toe doen, die ergens over gaan.

Binnen de werkgroep proberen we jongeren aan te trekken om mee te werken in de werkgroep. Maar dat is moeilijk te combineren als je nog werkt, merken we. Op dit moment hebben we gelukkig wel weer mensen die een baan en vrijwilligerswerk kunnen combineren.

We hebben inmiddels ons 50 jarig jubileum gevierd. Geweldig was het. Behalve een filmmarathon zijn er korte films vertoond die gemaakt zijn door middelbare scholieren. Een project van leerlingen en leerkrachten, gestimuleerd vanuit de Filmhuiswerkgroep en waar een vervolg voor in de maak is.

Waarom vinden wij films vertonen zo belangrijk? Film is een prachtige kunstvorm om allerlei zaken waar we mee te maken krijgen in het leven inzichtelijk te maken. Of om je op een andere manier naar de wereld om je heen te laten kijken. Je kunt de hele wereld rondreizen vanaf je bioscoopstoel.

En dan is er de sociale kant. Ook om die reden heeft het Filmhuis een belangrijke functie. Elkaar zien of spreken in de pauze of nog een drankje na afloop. Je hebt gelijk een mogelijkheid om het ergens over te hebben. Dat  iemand die je spreekt op een heel andere manier naar een film heeft gekeken b.v.

Dus om terug te komen op het begin, ik heb geen spijt van 37 jaar Filmhuis. Voor mijn inzet heb ik de Gemeentepenning ontvangen. Dat vind ik een hele eer maar laten we al die anderen niet vergeten die zich inzetten voor de programmering, techniek en publiciteit, daar zijn door de jaren heen heel wat mensen voor nodig geweest en nog. En zonder diegenen die het Filmhuis hebben opgericht

in 1976 was het misschien nooit van de grond gekomen. Ze hebben een klus geklaard waar we nu nog veel plezier aan beleven.

Al met al reden genoeg om nog maar een poosje verder te gaan en kennis te nemen van al deze mooie films en te genieten met elkaar.

Melissant,  Nel van Engen-Kuijper